"M'n Singertje & ik"

Hier eindelijk weer eens 'n teken van leven van m'n kleine Singer Featherweight naaimachientje.

 Er komen nogal wat verontruste mailtjes binnen.

Heeft zo'n machientje het wel fijn bij 'n quiltster die immers al haar quilts met de hand maakt, is de dringende vraag?

En wordt het Singertje wel goed verzorgd?

Wil Goof haar misschien liever kwijt?

Want ze doet er zo te zien helemaal NIETS mee.

 

Wel, daar kan ik kort over zijn.

 Enigszins schoorvoetend moet ik bekennen dat ik er inderdaad nog helemaal niets mee gedaan heb.

Sinds die eerste les (klik) van mevrouw Zipje en Zopje, weet je nog?

Het 'smoesje' is,

dat deze Goof door haar dwarsliggend knietje niet zo goed uit de voeten kan,

en daardoor terugvalt op alles wat makkelijk & vertrouwd is.

Natuurlijk wordt het Singertje goed verzorgd.

Wat dacht je wat?

Regelmatig mag het kleine ding uit 't koffertje, om een luchtje te scheppen. Dan wordt het in één adem door van alle kanten bewonderd.

Die bewonderende blikken is zo'n Singertje al jaren gewend.

 Complimentjes, daar houdt het van.

Of deze Goof haar kwijt wil, is de vraag?

NEE.

O ZO.

Maar als je op zoek bent naar zo'n Singertje, dan kan ik je meneer André (klik) van harte aanbevelen.

Deze Goof heeft het Singertje gewoon in Nederland bij hem kunnen kopen. Het is keurig en zorgvuldig per post gearriveerd, en al mijn vragen worden via de mail beantwoord.

Het Singertje is ook nogeens picobello nagekeken.

Daar houdt zo'n naaimachientje van,

en deze Goof ook.

Wat is nu de bedoeling deze zomer?

Dat deze Goof weer goed uit de voeten kan, met haar lijf èn het Singertje.

 Zodat ze straks, naar het Singerdagje bij de Quilthoeve kan.

Dit weekend viel de leuke nieuwsbrief van Wendy en Ingrid in de mailbus, de Featherweight Ontmoetingsdag is op 29 september.(klik).

Dat duurt nog even.

Gelukkig, want iets leuks in het vooruitzicht hebben,

daar houdt deze Goof van,

en,

ook handig want er moet nog heel veel geoefent worden,....

;o)

Fijne dag allemaal,

en

"Mandjes-top af, en wat nu?"

Al 't gereedschap & de nodige versterkingen zijn aanwezig,

zo te zien,...

Laat de dames maar binnen komen,

Het feest kan beginnen.

Fijne zondag,

en

"Bregje's Droom,..."

Net als hondje Max, veilig achter op de fiets. En als de baas even een boodschap moet doen, rustig blijven zitten.

En de fiets natuurlijk bewaken,...

Max kan er zo uit springen, hij zit niet vast of zo, maar dat doet hij niet.

Hij wacht totdat z'n baasje terug is, want dan gaan ze lekker fietsen.

Het baasje moet trappen, en Max?

Die rust uit, en kijkt om zich heen.

Dat zou Bregje ook wel willen.

Maar, als je behoort tot het allergrootste hondenras, jeweetwel, de Ierse Wolfshond,...

 dan snap je ook wel dat een fietsmand het in dit geval echt niet zal worden.

Want zo'n Ierse MEISJES-hond weegt ook nog eens 'n kilo of 80,....

....

Dat wordt dan een motor met zijspan,...

...

...

Dat wordt dan nog even doorsparen,....

En het vrouwtje moet ook motor-rijles nemen.

Oké, weer iets om van te dromen,

door Bregje natuurlijk,...

Fijne dag allemaal,

en een,

"Een Blij Sprongetje"

Hé, kijk daar eens,

Ja, daar ginds in de spiegel,....

Je moet een stukje dichterbij komen,

zie je ze, daar onder die olijvenkrans?

Dat zijn warempel de mandjes,

nou ja,

 die hebben we hier al zo vaak gezien.

....

....

Zou er iets nieuws te vertellen zijn?

Iets nieuws?????

Uhm,... er zit nu ook een geel mandje tussen met olifantjes & paardjes erop,....

En alles is een beetje verfrommeld, maar dat is niets nieuws want Goof strijkt immers geen lapjes & quilts.

Echt niet?

Nee, wist je dat niet?

Nee, daar ziet ze het nut niet van in. Ze denkt altijd dat het wel goed komt.

En tussen alle romantische rozen & broderietjes is ook een vliegtuig-mandje te vinden.

Die Goof,... die stopt werkelijk waar, altijd van alles in haar quilts.

De enige regel waaraan het stofje moet voldoen is, dat Goof er blij van moet worden als het in de quilt zit.

Huh?

Jahaaa, dat haar quiltershart een blij sprongetje maakt, van YES, dat is 'm.

O.

Wat een rare, die Goof.

JA, je hebt helemaal gelijk.

;o)

Roze, bruine, grijze, zwarte, gele, groene, en ook een boel lichte mandjes zijn één grote familie geworden.

Hoe groot?

Zo GROOT van de rechterkant.

En zo GROOT van de linkerkant.

Nou die grootte valt toch wel mee?

Dat dacht je,

in deze bedriegt schijn echt.

De mandjes zijn veel groter dan de Nearly Insane quilt waarop ze vastgeprikt zitten.

Zie je wel, daar aan de rechterkant?

Daar moest Goof een handje helpen met stukjes dubbelzijdig plakband, zodat de mandjes bleven hangen voor de foto.

De mandjes moeten daar nog even blijven, zodat Goof eindelijk een besluit kan nemen over de rand.

Want daar moet ze nog eens goed over prakkizeren. En dat laatste moet ze ook nog deze en de volgende week gaan voorbereiden.

Daarna is het namelijk stil-blijven-zitten geblazen.

Op vrijdag de 13e, inderdaad Goof's geluksdag, mag ze naar het ziekenhuis voor een knie-kijk-operatie. Hopelijk zal de orthopeed wat mankementen gaan verhelpen.

 Goof baalt er best van dat,

 nu ze zo'n steeds dunner lijf heeft,

dat door de-heel-wat-maatjes-minder, makkelijk alle kanten op springt,

ze in het gespring beperkt wordt door een dwarsliggend knietje.

Het afvallen heeft de klachten niet verholpen.

Dat knietje heeft zelfs al een paar keer 'n hyaluronzuur injectie gekregen, maar die hielpen helemaal niets.

Als Goof dan toch stil moet zitten, kan ze mooi die hele mandjesrand eraan gaan prutsen.

Inderdaad, en nu iets heel belangrijks.

Hoe ziet de kamer eruit, tijdens & na zo'n foto-sessie?

Nou zo dus.

Alles is letterlijk aan de kant geschoven. Bregje is inderdaad de kamer uitgebonjourd,...

;o)

En nee dat is helemaal niet zielig, Bregje heeft zoveel plekjes waar ze riant kan liggen. Jullie moeten eens ophouden met altijd meteen partij te trekken voor HAAR,...

;o)

Zo, vanmiddag eens heel veel achter-de-schermen-mailtjes gaan beantwoorden, en tussendoor even buiten van het zonnetje te genieten.

Want wàt is het lekker buiten,.... bij jullie zeker ook?

Het lijkt wel vakantie.

Fijne dag allemaal,

en,

"Effe Uitblazen"

DAAR op dat BANKJE.

;o)

Het zou een nieuwe rubriek kunnen zijn voor dit Supergoof-blog.

Wie zitten er deze zomer allemaal op m'n bankje?

Of staan erbij,

omdat het bankje al bezet is?

Tussen 2 haakjes, iets dat ik in dit geval heel erg gezellig vond.

Deze keer zijn dat de muzikanten van,

Muziekvereniging "Voorwaarts" uit Zwartsluis.

Het was leuk, om tijdens de kinderoptocht hun muziekspel te horen,

èn ook'

 om naar hen te kijken.

In het voormalige Zuiderzeestadje is alle dagen wel wat te doen.

Wil je weten wat,

dan kun je HIER een kijkje nemen.

s'Middags was het tijd voor iets heel anders.

Iets waar menig fietsenthousiasteling naar uitkijkt.

Het begin van de Tour de France.

En terwijl mijn Maatje zat te genieten van alle wielrenners die voorbij kwamen,

op de buis natuurlijk.

Zat ik erbij, luisterde ernaar, en maakte een mandje,...

En nog een mandje,...

En die mandjes werden ook alvast aan mekaar gezet.

Dat 'mandenmaken' begint al aardig op te schieten. Het einde is in zicht,...

Nog even en dan zit het er toch echt op.

Van de ene kant iets om naar uit te kijken, van de andere kant ook weer jammer, omdat 't mandjesmaken zo leuk is om elke keer weer op te kunnen pakken.

Maar gelukkig zijn er nog genoeg quiltpatronen om te maken.

Eigenlijk,....

veel te veel.

Daar moet je maar niet bij stil gaan staan, je zou er accuut van in de stress schieten,....

Rustig inademen, en uitblazen,....

Op naar m'n bankje, met een bakkie koffie.

Denk dat 't op dit vroege tijdstip nog vrij is.

;o)

Fijne zondag allemaal,

en,

"Hoi Lieve Pap"

Daar ben ik weer, je jongste dochter.

Het is nu twee jaar geleden dat jij overleed na een zwaar ziekbed. Rond deze dagen staat de tijd altijd even stil.

Dan komen de herinneringen naar boven. Het eerste jaar waren dat vooral de laatste momenten met jou.

Maar nu is dat aan het veranderen, het is tenslotte AL 2 jaar geleden.

"AL",

tenminste dat schrijf je dan, maar zo voelt het niet.

Ik mis je nog heel erg. Natuurlijk slijt het verdriet.

Dat is in dit tweede jaar gebeurd.

Gelukkig.

Want daardoor wist en voelde ik weer ineens hoedat jij eerst was, voordat je zo ziek werd.

Mijn lieve pap, die zo gek kon doen. Die grapjes maakte, en zelden boos werd.

En dat is heel fijn, dat wilde ik je even zeggen

Je zult het wel druk hebben daar boven op je wolkje.

Het is tenslotte hier op aarde allemaal sport wat de klok slaat. En daar ben jij een groot fan van.

Je kunt nu natuurlijk hartstikke makkelijk van de ene wedstrijd overschakelen naar de andere. En waarschijnlijk zal er ook niemand meer voor het beeld lopen.

Want, eerlijk gezegd, daar kon je best wel een klein beetje geïrriteerd door raken.

Maar misschien was je dat laatst ook, toen Nederland aan het voetballen was?

Weet je nog pap die *80*  bloemetjes die ik toen maakte?

Ik heb er nog steeds niets mee gedaan. Op de één of andere manier werd het quiltje droevig, en dat wil ik niet.

Jij was immers een vrolijke pap.

Ik heb nu 2 ideeën voor een quilt. Moet er nog effe over prakkizeren, en dan gewoon beginnen.

Maar, ik zie jou in gedachte al knikken, van dat komt wel goed, dat kan die krullebol wel.

Dag pap,

groetjes van je jongste dochter.

O ja pap wacht even, hier ben ik weer, er is een kleinkind dat wel wat extra steun kan gebruiken,

niet vergeten hè,

dat je onze beschermengel bent,...

;o)

Het verhaal van de 80 bloemetjes is hier (klik) te vinden.

"Het is zo ver"

Donderdag, 28 juni, belooft een hele warme dag te worden.

Zo eentje waarvan we er nog niet zo heel veel hebben gehad dit jaar.

Tenminste, niet in de eerste zomermaand van 2012.

Hè Bregje?

;o)

Na alle regen van de afgelopen tijd, is het dan ook niet verwonderlijk dat menigeen verzucht,....

Was dat altijd maar zo,....'

Maar er zijn er ook onder ons te vinden,

 die ZEKER weten dat het 'Altied Zo,... ' is.

Zo'n dag dat een mandjeslappie naar buiten 'springt;

 zodat je er in het, echt waar, o zo vroege daglicht een fotootje van kunt maken.

En omdat die mandjes er zo leuk bij gaan liggen worden het al heel snel,....

een heleboel foto's,....

Maar da's logisch, het zijn tenslotte ook heel veel mandjes.

Of ze er in 't voormalige Zuiderzeestadje al aangewend zijn,

dat er zo'n Goof woont,

 die vroeg in de morgen, op straat,

een staatsieportret staat te maken van een lapjesdeken in wording,

dat zou ik niet weten,...

We hadden in ieder geval een heleboel bekijks.

Fijne dag vandaag met een heleboel Zon & ook wat Schaduw svp,....

Geniet ervan, het is ZOMER,

en dat moeten we vieren.

;o)

"When The Cold Wind Blows"

Zou het nu echt zo zijn, dat morgenvroeg, de herfstzomer voorbij is? Eerlijk gezegd vind ik het in de haven van het voormalige Zuiderzeestadje, zelfs al naar herfst ruiken,....

Normaal gesproken voor mij een heerlijke tijd.

Maar nu nog even niet.

Bij herfst hoort ook lekkere appeltaart, net uit de oven, met een schep slagroom,.... en een grote mok gloeiendhete, sterke koffie.

Oei, laat ik het snel ergens anders over hebben, want anders gaat het faliekant mis met m'n dieet.

In 't nieuwe oude Huis, zit je op de eerste rij als het om het bekijken van bootjes gaat. Ik heb er helemaal geen verstand van, maar val gewoon voor een bepaald model. En die hierboven, die vind ik zo leuk.

Heb er snel een kiekje van gemaakt. Net op tijd. Het bootje is weer weggevaren. Waarschijnlijk op zoek naar de zon, maar die komt hier morgen ook, zo beloofde de weerman.

Dat zal vreemd & fijn zijn,...

Om buiten op het bankje te kunnen zitten.

Leuk hoor bootjes, maar wat wordt er verder op quiltgebied gedaan, vraag je je misschien af?

Mandjes, mandjes, mandjes,... het is al mandjes wat de klok slaat.

Mocht je niet weten welke,

het zijn de Trick or Treat mandjes uit het boek 'When the cold wind blows', van de dames van Blackbird Designs.

Wel een héél toepaslijke quilt voor deze zomer.

Oeps.

Het zal toch niet daardoor komen,...?

SORRY

;o)

Er liggen nog een paar mandjes te wachten om ge-appliqueerd te worden. De één gaat op een broderie ondergrondstofje.

Een andere, zoals dit flanelletje ook.

Een stippeltje op z'n tijd vind ik ook geinig.

Of een streepje met piepkleine 'stipjens' zoals Swiebertje zou zeggen.

 Klik op de link voor aflevering 1, tenminste als je zin hebt in wat jeugdsentiment.

Dat het bij Swiebertje ook zo regent is toeval, echt waar.

Als deze 4 af zijn, kunnen ze aan de grote mandjeslap gezet worden. Hoewel groot, het is eigenlijk een gigantische LAP,....

Of sleep kijk maar,...

Dat vind ik nu zo leuk van het quilten.

Dat je van heel veel kleine stukjes, zo'n enorme unieke quilt maakt.

Da's GENIETEN.

Fijne dag allemaal,

en

"Joep en de Poezenfamilie"

Jaren geleden wist Mijn Maatje het al zeker, katten vond hij niet leuk, en die zouden ook nooit in huis komen.

Dat was duidelijke taal, en ik geloofde daar heilig in, aan zo'n besluit valt niet te tornen.

Maar ja,...

Met 4 kleine kinderen in 'n huis op het platteland, is er geheid 'n keer het moment daar dat er eentje thuis komt met een schattig jong poesje,....

Mama, mag ik 'm houden?

NEE.

Je weet wat papa gezegd heeft, wij mogen GEEN poezen.

Een paar uur later kwam papa thuis,

en toen mocht 't wel.

Hè?

Ja, ik kan toch niet anders, als Thomas me dat zo lief vraagt, was zijn verweer.

Aha,.... da's goed om te weten,.....

 Kater Joep was de eerste.

Hij kwam bij ons in huis, en ik ben heel erg blij met hem. Hij weet precies waar 'n muis zit. En is mijn eigen Lijfwacht Tegen Muizen.

Want muizen,....echte muizen,... daar houd ik weer niet van.

En die zijn er met heel véél op 't platteland.

Als je 4 kinderen hebt, en ééntje mag er een poesje, dan is het absoluut niet eerlijk als de rest dat niet mag.

En zo kwam het dat in een mum van tijd, iedere koter zijn of haar eigen poezenbeest had.

Wat een GELUK.

Behalve dan voor Mijn Maatje, want hij heeft echt een hekel aan katten.

Natuurlijk moesten we wel eens afscheid nemen van een geliefde poes. Dat was dan intens verdrietig. Dat vond Mijn Maatje ook,

 niet voor hem, als fervent kattenhater,

maar voor kindlief.

 Daarom ging hij op een bepaalde dag samen met Willemijn op stap, ik mocht ook mee,... om 2 jonge zwart witte katertjes op te halen.

Het waren echte katjesdrop-katten.

Heel gezellig ook.

Ze werden door Willemijn Tulio & Miquel genoemd.

Tot de dag dat één van de dropjes-katers op de slaapkamer van Willemijn aan het bevallen was.

Uhm, we hadden blijkbaar iets over het hoofd gezien,...

Miquel kreeg 3 kittens, waarvan er 2 't heel goed deden en voorspoedig opgroeiden. Dat zijn Meisje en Meneer Vent.

Tulio bleek geen oom maar een echte Tante te zijn, die zich ook liefdevol ontfermde over de kroost van haar zus.

Zij zorgt er altijd voor dat iedereen in huis een grondige wasbeurt krijgt, ook Bregje,...

(een weektaak).

Het kroost was trouwens niet van Joep, want Joep is een echte Jeweetwelkater. Miquel had waarschijnlijk een kortstondige romance met één of andere vrijer van de boerderij naast ons.

Joep & de Familie mogen mekaar niet zo.

Hoewel de Familie nergens moeite mee heeft, maar Joep wel. Hij distantieert zich altijd graag van het, in zijn ogen, gewone kattenvolkje.

Negeert ze dan ook het liefst, en als dat niet lukt, krijgen ze gewoon een oplawaai van hem.

Da's niet aardig JOEP.

Joep zit er niet mee.

Nu is het al een tijdje zo, dat Mijn Maatje, ik, en Bregje natuurlijk, in 't Nieuwe Oude Huis wonen samen met de katten.

Onze kinderen mogen in hun studentenhuis helaas geen poezenbeesten. Tot groot verdriet van die 2 jongste van ons.

Maar natuurlijk nog meer van Mijn Maatje,....

;o)

Ik snap het ook niet, want in het studentenhuis van Willemijn stikt het echt van de muizen. En laten haar katten nu enorm goede muizenvangers zijn.

Dus piece of cake lijkt mij zo.

Maar nee, dat heb ik helemaal verkeerd gedacht, ook onder de studenten zijn kattenhaters te vinden.

Liever een muis in huis, met z'n hele familie, dan een snorrend poezenbeest.

Nou ja.

Dus voorlopig,....

kunnen er nog steeds een heleboel poezenplaatjes gemaakt worden.

O ja, had ik al verteld dat Miquel al jaren dolverliefd is,....

Op wie?

Op Mijn Maatje natuurlijk, en zij gedraagt zich als een echte Maatjes-Stalker.

Zielig hè,...

;o)

Dat was het poezennieuws voor deze keer.

Fijne dag allemaal,

en,

Thomas & Willemijn,

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

van mama

&

Joep,

en

Tulio, Miquel, Meisjes & Meneer Vent.