"'Jeweetwel,...zo één,..."

 

Het is zo'n dag dat je eigenlijk best wel graag wat langer in bed had willen blijven liggen,...

 

Zo'n dag,

dat de poezenbeesten triomfantelijk & demonstratief richting HUN kattenbak lopen.

Zo'n dag dat je zeker WEET,

dat jij zometeen ZEIKNAT zult zijn,....

 

NEE HÈ, moet 't echt?

 

 

Jazeker,

 Bregje MOET.

 

Dus lopen we ons dagelijkse rondje buiten het voormalige Zuiderzeestadje,

met als toetje een wandeling langs de haven,...

 

 

We hebben er flink de vaart in.

 

Bregje is helemaal 'opgelucht' en ik heb ook goede zin.

Want we hebben het weer geflikt.

Wij tweeën,

 trotseerden dapper samen de herfstbui.

 

Dat schept een band,...

In de vorm van,...

effe doorlopen naar de super, en dan warme broodjes voor jou & voor mij?

DEAL.

 

 

Ook dat is snel gefikst.

 Gauw naar binnen, 't Nieuwe Oude Huis in,

waar het lekker warm is,

de gezellige hoekjes ons tegemoet stralen,...

 

 

We smullen van de broodjes.

zij wil nog een grote bak water,

 doe voor mij maar sloten thee,

en straks een grote beker koffie,...

En dan,...

(na alle andere klusjes die hoognodig moeten & roepen)

 

 

Wordt de grote lamp op de hoogste stand gedraaid,

en gaat Goof aan de slag.

 

 

Ze heeft 'iets' in haar bolletje zitten.

Een gedachte,

 een ideetje,

dat nu kennis aan het maken is met haar handen,...

 

Of die handen snappen wat het koppie bedoelt,

dat is nog maar de vraag.

Maar Goof zit in ieder geval wel te genieten.

 

 

En DAAR gaat het tenslotte om.

 

Fijne dag allemaal,

en

"Bregje's favoriete klusje"

 

Even een 'oud' plaatje van m'n fotomodel,

Bregje.

Het is er eentje uit de tijd van de 'Klosjeswave'.

Ondanks dat er weleens een lezer was die zo iets had van "Ach wat siellug,....",

 is 'effe een quiltje showen' voor een foto,

 één van Bregje's meest geliefde bezigheden.

 

Want nadat de foto gemaakt is krijgt ze altijd iets lekkers.

 Alweer.

Hoe houd ik de aandacht vast van deze Ier?

Hoe krijg ik het voor mekaar dat ze een beetje alert kijkt?

Juist.

 

Ik zwaai met iets lekkers naar Bregje en leg 't dan op m'n eigen krullebol,

dat lekkers kan een koekje of een boterham zijn.

En dan,

 heb ik zomaar ineens alle aandacht.

Onder het foto's maken moet ik natuurlijk zelf mijn hoofd niet bewegen.

 

Het moet alleen niet te lang duren, dat foto's maken,...

Want dat lekkers ruikt zo lekker,...

en die grote zwarte neus van Bregje begint meteen te druppen,...

 

Fijne dierendag allemaal,

en

 

 

"Een Plaatje om naar te Kijken"

 

Foto's maken, iets in scene zetten,...

Dat doe ik graag.

 

Het is leuk om een sfeerplaatje te maken op zo'n herfstdag,

 waar de regen met bakken uit de hemel valt.

Echt quiltweer,...

Fijne dag allemaal,

en

 

 

"Thuis"

 

Bij mij thuis,....

 wordt het heel normaal gevonden,

 dat er stapeltjes met lapjes liggen,...

 

 

dat,

 het brood veilig & hoog weggehangen wordt,

zodat Bregje de enorme Ierse Wolfshond er niet bij kan,...

 

 

Dat er een streng knoflookbollen bij de keukenkraan hangt,

niet om je handen mee te wassen,...

maar gewoon,

 omdat daar nog net een haakje vrij was.

 

 

Bij mij thuis,

 hangt er ook een mandje aan het plafond,

waar een glazen kippetje in woont.

Ook heel normaal.

 

 

En,...

 bij mij thuis,

wordt ook flink met sterren gestrooid,...

 

Die je natuurlijk zonder enig pardon,

 aan de kant schuift als de tafel gedekt moet worden.

 

Maar soms liggen er zoveel,....

 

 

Dat er gewoon met het bord op schoot gegeten wordt,...

Nou ja,...

 

Hè wat leuk om normaal te zijn,...

;o)

 

Fijne maandag allemaal,

en

"Nog Eventjes"

 

Het begint eigenlijk 'n vast ritueel te worden.

Hoe meer een quilt in wording,

 een echte quilt aan het worden is,...

Hoe langzamer eraan gewerkt wordt.

 

 

Het lijkt een beetje op 'n afscheid.

 

Je weet immers zeker dat binnen niet al te lange tijd,

als je tenminste doorwerkt,...

de quilt klaar is,...

 

 

Dan kan er niet meer worden geprakkiseerd over dit & dat,

 en,

 zus & zo.

Het quiltwerk is gedaan.

 

 

Soms nadert het 'einde' ook onverwachts heel snel,

omdat je besluit de brede rand kant toch maar niet aan de bies vast te zetten.

Gewoon omdat de quilt dat zelf niet wil.

 

Of in normale taal,

omdat het te veel is.

 De quilt heeft het niet nodig. 

 

 

En,

ondanks al je gedraal & getreuzel,

gewoon omdat je het werken aan de Dancing Dollies zult missen.

Ze waren immers je quiltmaatje de afgelopen jaren.

Ondanks al dat rare domme uitstellen,

is dan ineens het moment daar,

dat er alleen nog maar een klein zakdoekentasje op het middenstuk gestrikt hoeft te worden.

O ja,

en er moet een label op de achterkant.

 

Het quiltwerk zit er bijna op.

Wat is het een dierbare quilt geworden.

 

"Jaarlijkse Griepprik"

 

Woensdagavond,

 't is rustig in 't voormalige Zuiderzeestadje.

Bijna alle toeristen zijn naar huis.

 Het is half 7,

de bewoners van Blokzijl zitten aan tafel.

Onder het eten wordt met mekaar de dag doorgenomen.

 

"Goh, wat was het mooi weer vandaag hè,..."

Of,...

"Mam, ik heb al heel veel kinderpostzegels verkocht,...."

"Toen de schoolbel ging,

 ben ik hard naar buiten gerend,

en gelukkig waren er heel veel mensen thuis".

"Hmmm, lekker,..."

"Mag ik nog zo'n toetje?"

"Nee hè,...

da's niet eerlijk,

moet ik alweer afwassen".

 

Of wat dacht je van deze,....

 

"Vooruit, kom van de wc af,

jij bent aan de beurt om af te drogen".

"NU".

 

 

In 't Nieuwe Oude Huis werd de afgelopen dagen gebaald.

 

Het laptoppie van Goof had het opgegeven.

Niet helemaal hoor,

 het kleine ding zat nog een beetje tegen de genadeklap aan te hikken.

 

Na het opstarten door Goof,

besloot 't eigenwijze internetmirakel  

dat haar werkdag nog niet begonnen was.

Subiet zette zij zichzelf uit,

 kreeg daar meteen spijt van,

dus hup,

 aan ging het scherm,

 of nee,

toch maar niet,...

 ben nog niet wakker,...

 dus uit,...

aan,...

UIT,... 

GRRRRRR.

 

 Goof werd er tureluurs van.

 

 

In het oude stadje zijn de meeste winkels allang verdwenen,

maar gelukkig is er wel een computerzaak.

 

Dus vanmorgen het tegenstribbelende laptoppie onder de arm genomen, 

en snel bij de Eerste Hulp afgegeven.

Aan het eind van de dag was ze helemaal opgeknapt.

Schoongemaakt van allerlei nare virussen.

 

Er was een nieuwe virusscanner opgezet, de oude was immers net verlopen.

Iets dat de afgelopen dagen ook met allerlei dringende,

onheilspellende & alarmerende,

 mailtjes aangekondigd was,....

Nog 10, 9, 8, 7, 6,....

dagen,...

En dan bent U niet meer beveiligd.

Zo.

Dat is dus ook geregeld.

 

Een soort van jaarlijkse griepprik voor computertjes.

Kortom,

ze kan er weer tegen.

En deze Goof is me toch blij.

 

 

 

Kan me gewoon niet meer voorstellen dat er ooit een wereld was zonder internet.

Jullie wel?

Fijne avond,

en

 

PS,

Bedankt aan alle Lieve Schatten, die me na de Trunkshow verwend hebben met cadeautjes, ik ben er SUPERBLIJ mee. 

 

"De Witte Pimpernel"

 

Er waren heerlijke gebakjes,...

 

 

Tig koffie en theekopjes,...

 

 

Het kacheltje snorde behaaglijk,....

 

 

De stoelen stonden paraat,...

 

 

De manden met quilts waren uit de auto gehaald,...

 

En het wachten was,

 op de eerste gasten die voor Supergoof's Trunkshow kwamen.

Wat zeg je nou?

 

WACHTEN?

 

Dat was helemaal niet aan de orde.

  De eerste quiltsters waren allang aanwezig.

 Een quiltster doet immers niets liever dan rustig op haar gemakje rondsnuffelen in een quiltwinkel.

 

Ga je mee?

Dan gaan wij dat ook 'even' doen,...

 

 

De Witte Pimpernel is een zeer gastvrije handwerkzaak,...

 

 

alles even mooi gesorteerd,

omgeven door quilts...

 

 

Overal zijn oude handwerkdingetjes te vinden,..

en dat vind ik zo leuk,...

 

 

En quilts,...

 

 

lapjes,...

 

 

Maar dat niet alleen,...

 

 

Menig handwerkster kan hier uit haar dak gaan,...

Er is gewoon voor iedereen wat te doen.

Het woord verveling betaat niet.

 

 

We kijken nog even verder,

we hebben immers nog de tijd,

de trunkshow is nog niet begonnen,...

 

 

Even zoeken tussen de 'blauwtjes',...

 

 

Hé, wat zitten jullie daar lekker,...

 

 

De Witte Pimpernel is te vinden in Oene,

een dorpje aan de IJssel,

 tussen Zwolle, Deventer en Apeldoorn.

 

 

 

Een heerlijk plekje om rustig bij te komen van alle dagelijke dingen die altijd zo moeten,...

 

Kom ga je mee?

Dan gaan we weer naar binnen,...

 

 

We lopen eerst door de winkel,

om dan de workshop en tentoonstellingsruimte binnen te stappen.

 

De eerste gasten gaan al een fijn plaatsje zoeken,...

 

 

Een kopje koffie drinken met het lekkers erbij.

En als dat allemaal gedaan is,

dan,

 kan Supergoof's Trunkshow beginnen.

Eéntje s'morgens, en eentje s'middags.

 

En als je daar iets over wilt weten,

dan moet je echt even bij HELEN & WIETSKE gaan kijken.

 

Dag Witte Pimpernel,

 

 

Dankjewel voor het kijkje in je mooie winkel,

 

 

En je warme huiselijke gastvrijheid.

Het was een HEERLIJKE dag.

Tot de volgende keer,

en

 

 

 

"Supergoof's Trunkshow"