"Lieve Handwerkjuf Joke"

Een tijdje terug, 

een maand of 3 geleden alweer,klik 

vertelde ik er over.

Waarover?

Over de Pronkrol van Jookies,(klik)

waarvoor ik m'n spaarpotje had leeg geschud.

En hoewel het hier bij Supergoof net leek alsof er niets pronkrollerigs gebeurde,

was dat achter de schermen heel anders.

Om de zoveel tijd werd er 'n pakje open gemaakt, 

zorgvuldig de beschrijving gelezen,

goed naar de voortreffelijke en gedetailleerde foto's gekeken,

en dan werd er 'onder schriftelijke begeleiding' van  Handwerkjuf Joke,

 de ene na de andere handwerktechniek geleerd, 

of opgefrist.

Zo, 

werd er die eerste maand menig draadje uit het fijne borduurlinnen getrokken,

om plaats te maken voor een gekleurd draadje DMC.

Man, man, 

wat vond ik het spannend.

Ik was als de dood dat ik het verkeerd zou doen.

Vroeger op de Lagere School kregen wij, 

de meisjes,

handwerkles van zuster Cecilio. 

En die was me toch streng. 

Ik verprutste menig handwerk,

  was ook veel liever met de jongens mee gegaan die handenarbeid kregen.

Maar NU met de verhaaltjes en foto's van Jookies,

is het een feestje om te doen.

Ik was zo trots toen m'n eerste werkje helemaal gelukt was.

Al die streepjes die je ziet, heb ik er zelf door heen geweven.

Het eerste werkje was af,

dat smaakt naar meer

op naar de volgende.

Een schattig klein merklapje,

de moeilijkheidsfactor voor mij was het opengewerkte randje.

Ik had dat jaren geleden al weleens gedaan, 

want voordat ik verslaafd raakte aan de quiltlapjes,

maakte ik menig borduurwerk met open randjes.

Maar ik was helemaal vergeten hoe het ook al weer moest.

Zie hier, 

gelukt.

Op naar deel 3,....

Tijd voor allerlei steekjes,....

Natuurlijk deed ik dit niet allemaal achter mekaar, 

dit is een driemaandenverslagje.

De 4e aflevering heb ik even apart gelegd. 

Niet dat ik 'm niet wilde maken, nee dat was het niet. 

Deel 4 ziet er heel erg leuk uit. 

Ik heb alleen breinaalden nodig, en die liggen in de Tijdelijke Opslag.

Maar,...

ik zal ze binnenkort wel weer tegenkomen tijdens het uitpakken,

 dus dan kan ik meteen beginnen,...

Deel 5 was ook erg leuk om te doen.

Het effect van de verschillende steken, 

is GEWELDIG.

Met dit werkje kon ik dan ook echt niet stoppen.

HET MOEST AF.

ZO LEUK.

Mijn pronkrol heeft nu een aantal schattige werkjes,

Het begint echt al iets te worden.

Met dank aan lieve Juf Joke.

"Het Doldwaze Dagje van de Gezellige 8 & Meneer Frits"

Een kijkje in de etalage,

en jawel,

 je weet het meteen zeker.

We, Meneer Frits & ik, zijn bij JOOKIES,

 JIPPIE.

Het winkeltje dat binnenkort haar deuren opent, 

Snel naar binnen,...

Eerst natuurlijk iedereen begroeten,

Joke, Mienke, Anke, Willeke, Willie, Gerda, Djoojs, 

hoi lieve allemaal.

En,

 deze Goof was nog geen minuutje binnen,

 of Meneer Frits had zijn plekje al gevonden.

Hij zat bovenop de BEREN KLEREN kast,...

Het leek wel alsof hij iets duidelijk probeerde te maken,...

geen idee wat.

Goof had de verdere dag geen 'kind' meer aan hem, en dat kwam goed uit, 

want ze had helemaal geen tijd voor haar BerenMeneer,

 ze was met een heel stel vriendinnetjes in een snoepwinkeltje beland, 

en dan moet er overal gekeken worden, 

dat snap je wel,...

en geoooohd en geaaahd,....

en vrouwen gaan altijd heel zachtjes praten als ze iets mooi vinden.

Is je dat al opgevallen?

Even kijken bij de bandjes,....

 de borduurrollen,...

en borduurwerk,....

in aanbidding staan voor zo'n garenkastje,...

En genieten van alles wat iedereen had mee genomen.

 De lieve cadeautjes, het leek wel Sinterklaas,... 

en gelukkig had Goof goed geteld.

Zucht van opluchting.

Zet Quilt-sterren en Borduur-sterren bij mekaar en je krijgt heel veel moois te zien.

Hier een hele korte samenvatting,... 

want er was zo veel.

Gerda had de hondjes mee genomen.

Anke liet ons mee genieten van haar Love Entwined,...

Willeke rolde haar breirolletje uit. 

Die is zo klein. 

M'n vingerhoed lijkt er wel een emmer naast.

Er kwamen heel veel mooie borduurwerken op tafel te liggen,

zoals deze van Willie,

genieten hè,...

En wat dacht je van dit plaatje van Mienke?

Toen was het de hoogste tijd voor soep en broodjes,

Dat ging er goed in.

Wat we verder nog hebben gedaan die dag?

 Gelachen, heel veel gelachen en genoten van de winkel van Joke.

En biecht het maar op Goof,

Heb je nog iets gekocht?

Jazeker,...

Na maanden voorpret,

 heb ik 'm'n spaarpotje-voor-ooit' leeg geschud voor,....

de Pronkrol van Jookies.

Elke maand Jookies post in de brievenbus, 

een feestje.

De dag vloog om, 

dat snap je wel, 

en nadat Meneer Frits afscheid had genomen van zijn vriendjes voor het leven,

Goof moest 'm eigenlijk meesleuren,....

sprongen we samen in de auto.

Thuis gekomen,

 had deze Goof natuurlijk genoeg te vertellen, 

maar wat is het balen dat het met de auto 2 uur heen en 2 uur terug is.

Nou, 

zei die Lieve Schat van mij,

 dat is toch helemaal niet erg,

 dan maken we er 'n keer 'n gezellig dagje van.

 Ik wil de winkel van Joke ook graag een keer zien.

YES.

Bedankt Lieve Meiden voor de heerlijke dag.

"JIPPIE"

Mooi hè,

 de geborduurde letters van het vorige blogje.

Toch is 't niets nieuws.

Het is een handwerkje dat deze Goof al bijna 2 jaar geleden alweer,

heeft gemaakt.

Je ziet het hier boven,

opgevouwen op het lichtblauwe dienblad liggen.

Het is 't hele alfabet gemaakt in de meest bijzondere borduursteken.

Niet zelf bedacht hoor.

Het complete pakket is 'gewoon' verkrijgbaar bij,...

de 'J' van Jookies. (klik voor info)

Wat is het genieten vandaag op de eerste lentedag.

Toen ik gisteren met de trein naar Ons Mam ging,

 was het de hele dag continu aan het sneeuwen.

Vandaag gelukkig niets van dat alles,...

Een prachtige lucht,...

met een echt lentezonnetje net iets buiten de cameralens,

dat wel.

Bij de bloemenwinkel op de hoek,

 is het genieten van de mooie bakken gevuld met voorjaarsbolletjes en viooltjes,...

Denk,

 dat ik volgende week eens lekker aan de slag ga met 't vullen van manden.

Daar word ik altijd zo vrolijk van.

Vrolijk wordt deze Goof ook,

 van weer een nieuw stuk 'sterretjessliert'.

De quilt groeit en groeit,...

Gaaf hè,...

Fijne Lentedag allemaal.

(JIPPIE, het is eindelijk zo ver).

Tot de volgende keer,

en

 

" Allemaal,...TOPMEIDEN"

Het begon allemaal op donderdagmorgen met een autorit vanuit het voormalige Zuiderzeestadje naar Naaldwijk.

 Deze Goof ging eindelijk de winkel bezoeken waar ze al zoveel over gehoord en gelezen had.

Welke?

De Quilthoeve natuurlijk.

Er wachtte me 'n zeer hartelijk welkom.

Het is heel bijzonder om te merken dat het contact dat je 'alleen' maar hebt via internet, in het 'echt net zo goed voelt als in de mailtjeswisseling.

Wat een topmeiden 'daar, echte kanjers, en wat een geweldige winkel,.... zucht,...

Ik kijk uit naar 12 mei.

Natuurlijk vanwege de trunckshow die ik dan mag geven, maar stiekem ook, omdat ik dan nèt jarig ben geweest, en nu al weet waar m'n verjaarscentjes uitgegeven kunnen worden.

Bij Wendy & Ingrid heb ik ook Marijke ontmoet. En Marijke had een zeer groot aandeel in het gouden randje om deze dag,...

;o)

In gedachten verzonken reed ik rustig weer naar huis. Zonder te verdwalen is 't deze keer gelukt, een waar unicum. Echt, het zou me niets verbaasd hebben als ik via Limburg omgereden was, want mijn richtingsgevoel is verschrikkelijk.

Maar één ding is zeker, thuiskomen lukt altijd, het kan alleen even duren,...

Weer thuis was het hollen naar Olio Vino, een heerlijk delicatessenwinkeltje in Blokzijl. Dat deed ik niet zo maar, nee ik ging op pad met een missie,...

Er werd een pond heerlijke handgemaakte bonbons ingeslagen,...

Waarvoor?

Voor het volgende uitstapje natuurlijk,...

Jawel,...

Op vrijdagmorgen werd ik opgehaald door Judith.

 Zij chaufeurde ons vlekkeloos naar Elisabeth. Daar werd een bee gehouden, en ik mocht ook komen. Juud kan over bee's altijd zo smakelijk op haar blog vertellen, en door mijn reacties daarop bedacht ze zich een tijdje geleden geen ogenblik.

Ze stuurde me een mailtje of ik ook zin had om te komen bee'en.

Natuurlijk.

Bij Elisabeth werden wij, we waren met z'n vijven, heel erg verwend.

We mochten bee'en in een warm thuis met schatten van kinderen. Er kwam allerlei lekkers langs, de ene keer om te snoepen, de andere keer om verrukt naar te kijken,...

Elisabeth toverde namelijk  prachtige quilts tevoorschijn,...

Ze is een waar kunstenares.

Haar quilts en borduurwerken zijn stuk voor stuk plaatjes.

Weet je, ik heb gewoon geen steek gedaan op de bee.

Heb alleen maar zitten te kijken & kletsen,

dat laatste zelfs heel erg veel, waarvoor ik wederom m'n excuses aanbied,...

 *Ü*,...

Terwijl ik in hogere sferen was, hadden de mirakelse kleine hoedjes ondertussen 'n onderonsje op de bank met de Sjaan van Juud,...

Zag deze Goof ook 2 zussen die héél gek op & met mekaar zijn,...

En hielden de Dansende dametjes een vreugdedansje in de keuken van Elisabeth,...

Dat krijg je als je niet handwerkt, dan heb je meteen geen gezag meer over zo'n dansgroep,...

 maar dat geeft niet,

de Dansende Dametjes gingen uit hun dak,

 en ik had er later, thuis, geen kind meer aan,...

;o)

Ook deze dag was er één met Topmeiden.

Ik wil alle quiltmeiden bedanken voor hun warmte en gezelligheid.

Nu ben ik thuis, en zie daar 'n ondeugend beertje liggen dat zich heeft ontfermd over het speldenkussentje dat Elisabeth heeft gemaakt.

Iedereen kreeg er gisteren eentje van haar,...

Lief hè,...

Ondertussen is het prachtig weer geworden, de markiezen van het nieuwe oude huis uit 1634 heb ik maar omlaag gedaan,...

Ik ga achter m'n laptopje zitten, bekijk de foto's en denk terug aan de afgelopen week.

Iedereen die me de afgelopen dagen heeft gesproken weet dat ik ongelooflijk heb zitten te babbelen. Zoveel dat ik me daarna dood heb geschaamd,...

echt waar,...

En ik bedenk dàt deze 'huismus' al deze bijzondere mensen heeft ontmoet via internet, gewoon door te bloggen.

Door te vertellen over de dingen van de dag van een quiltster zonder naaimachine, verhuisd van het Hollandse Platteland naar een Voormalig Zuiderzeestadje.

En ik wil jullie allemaal bedanken, dat jullie die gewone dagelijkse dingetjes zo fijn vinden om te lezen.

Dit weekend ga ik hard aan de slag met de Dansende Dametjes.

Waarom?

Omdat ik volgend weekend met het dansgroepje weer op stap ga.

ALWEER???

JA,...

Ik ga voor de allereerste keer naar een quiltweekend.

Ik vind het allemachtig spannend,...

 hoop maar dat ik dan niet ga slaapwandelen,...

of snurken,...

Maar wat ik ook doe, ik denk niet dat 't iets uitmaakt.

 Want het is me nu wel duidelijk dat heel veel dingetjes van jezelf waar je om moet lachen, huilen of weetikwatnogmeer,... je voor een ander alleen maar een echt mens maken.

Fijn weekend allemaal, en dankjewel,...

 je weet wel waarom,...

"Foto momenten 2011, deel 3,..."

Het eerste verhaaltje na de weblogpauze begon letterlijk met een kijkje in de keuken van 't nieuwe oude huis uit 1634,... En nee, we hebben de staatsloterij niet gewonnen (dat is hopelijk morgenavond,...). We wonen 'gewoon' in een huurhuis.

Mazzel hè,...

:o)

In juli waren mijn Lief en ik 25 jaar getrouwd,... jeetjemineetje,...

Werd mijn Lief 50 jaar,... gosjemikkie,...

Ik hoop zelf die respectabele leeftijd in mei 2012 te bereiken, dus ik heb nog eventjes.

Niet dat ik het erg vind om 50 te worden, vandaag werd ik wederom 10 jaar jonger geschat in m'n kraamgezin.

Leuk hè, dat is een erfenis van mijn mam.

In juli liet ik ook zien dat de bedstee gebruikt wordt als lapjeskast,... Tjongejonge wat gaat daar veel in,... en wat is het een heerlijk gevoel om al die lapjes in de kast te leggen. Het is een vooraad van jahaaaaaren,... en af en toe voel ik me net oom Dagobert Duck die een duik neemt in zijn geldpakhuis,...

;o)

En lieten Bregje en ik tijdens ons ochtendwandelingetje ook zien, dat al wonen we middenin een heuse stad, we alleen maar de straat uit hoeven te lopen om midden op het Hollandse platteland te staan. We wonen nog steeds zeer landelijk, alleen hoeven we nu niet zelf al het gras te maaien,...

gelukkig,...

;o)

Augustus was voor mij een rampmaand.

Tijdens een gezellig dagje uit bij Joke van Jookies, waarop Gerda en ik getracteerd werden door Joyce, kreeg ik het telefoontje van de man van Marieke. Marieke, was er ineens niet meer. Marieke was overleden tijdens hun vacantie.

Marieke was voor mij, m'n vriendin, schrijfmaatje, en kraamvrouw. Ik mis haar nuchtere kijk op het leven, en haar warmte, gezelligheid en enthousiasme enorm.

Daarom werden er heel veel vingerhoedjes aan een lappie gezet. Gewoon maar rustig doorgaan. En daar werd ook bij gehuild. Maar dan heel stilletjes, want als Bregje hoort dat ik verdrietig ben, staat ze meteen op om haar snuit in die van mij te duwen,...

Dat kan ze namelijk heel goed,...

Alleen koffie zetten wil nog niet lukken,....

Hoewel daar vaak door mij om gezeurd wordt,....

Ah Bregje please,.....?????

In september besloot ik om een nieuw blog te starten. De weblogmigratie was finaal verkeerd gegaan, en ik miste het bloggen enorm. Ook nu,... maanden later zijn er van de 390.000 weblogs een heleboel niet compleet. Ik las laatst dat Sanoma een procedure had aangespannen tegen Typepad, en dat waarschijnlijk de foto's half januari eindelijk worden vrijgegeven. Mocht je er meer over willen lezen kijk dan bij Jeroen Mirck, een waar steunpunt gedurende de weGlog migratie.

Er kwamen hele grappige wagentjes langs,...

En,.... er werd ook weer geborduurd.

Zo dat was het voor deze keer, morgen het allerlaatste dagje van 2011.

Gelukkig is deze Goof wat haar gezondheid betreft helemaal boven Jan. Er is zelfs al 2 dagen gewerkt in een lief kraamgezin.

Dus kan ik jullie weer als vanouds toeroepen:

"Proficiat allemaal, we hebben er een machtig mooi ventje bij op deze wereld".

Op naar de beschuit met muisjes.

Fijne avond allemaal.