Daar ligt-ie dan de oudste kater in ons gezin,
Joep.
Een kater waar deze Goof een bepaalde relatie mee heeft.
Toen hij,
Joep,
jaren geleden binnen kwam vallen hebben wij meteen maar een contract opgemaakt.
Het was zijn idee hoor, hij heeft alles bedacht,
ik had/heb er niets over te zeggen.
Ik zorg voor ZIJN natje, droogje,
en sanitaire verzorging,...
HIJ verjaagt voor MIJ de muizen,
&
geeft op zijn beurt al zijn liefde aan zijn baasje,
Thomas,
onze spierballenzoon.
Zo is 't altijd geweest.
Zo zal het ook altijd blijven.
Ware het niet dat zijn baasje op kamers zit,
en daar mag Joep niet wonen, van de huisbaas.
Joep MOET in huize Goof blijven,
er zit niets anders op.
Maar sinds 'n maandje, is er iets ongelooflijks gebeurd.
Joep,
springt zomaar ineens bij mij op schoot,
geeft kopjes, zet zijn 'bromgeluidmotertje aan als ik binnen kom.
Heel bijzonder.
Zou Joep overstag zijn gegaan?
Of aan het dementeren zijn geraakt?
Uhm,...
IK,
wijt het meer aan al het lekkers dat deze Goof in zijn voerbakje stopt,...
Want één ding is zeker,
Joep is er vast van overtuigd dat zijn baasje eens gaat verhuizen,
en dan gaat hij mee.
En voor 'the time being',
heeft Joep ons contract even aangepast,
in zijn voordeel,
en ook een beetje in het mijne,...
want deze Goof heeft wel wat aan deze Quilt-Inspecteur.
O ZO.
.
