Nou nee,
liever niet,
volgens mij zijn het toch echt yoyootjes,...
Inderdaad,
goed gezien.
Er zijn weer een heleboel van die snoeperige kleine dingen gemaakt.
Hoe?
Nou zo,...
Men neme,
een stapeltje op maat geknipte rondjes stof,
de yoyomaker van Clover,
een handig apparaatje,
een naald en wit quiltgaren.
Waarom wit?
Omdat 't bij de witte stof past.
Waarom quiltgaren?
Omdat een yoyootje stevig aangetrokken moet worden,
en deze Goof besloten heeft,
wijzer geworden door ervaringen uit het verleden waar het garen knapte op het moment suprème,
om yoyootjes alleen nog maar te maken met HEEL sterk garen.
En bij een quiltster is dat vaak quiltgaren.
Je legt het rondje stof in de 'yoyomaker',
pakt een draad, stopt 'm in de naald,
en doet, heel belangrijk, een knoopje aan het eind.
Dan steek je door de gaatjes heen,
simpelweg zoals op de foto,
als je het eenmaal weet is het een fluitje van een cent.
Dit is de achterkant.
Als je dat gedaan hebt,
zet je je duim tegen het gat dat aan de voorkant in het midden zit,
dat zit daar niet voor niets,
dan valt de yoyo-in-wording er uit.
Dan trek je het garen aan.
met 2 handen natuurlijk,...
en komt de muts van de grootmoeder/wolf van Roodkapje tevoorschijn,...
Aantrekken maar,...
En daar is de yoyo,
Deze Goof doe er altijd meteen 'n stevige dubbele knoop in.
Steek dan de naald door naar de achterkant,
om daar af te hechten,
en hetzelfde geldt voor het andere draadje.
Dat zie je toch niet als de yoyo op z'n plekje op de quilt zit.
Dit allemaal,
zodat je later niet zit te huilen met een quilt vol losse yoyo's,...
En kijk,
daar is het schaaltje weer,
tijd om iets anders met de yoyootjes te gaan doen,...
Plaats van bestemming?
De 80 Bloemetjes.
Natuurlijk kunnen yoyo's ook gemaakt worden zonder yoyomaker.
Je knipt een rondje uit,
vouwt een zoompje en rijgt daar meteen door.
Appeltje/Eitje/YOYOOTJE.
Fijne maandag allemaal,
