Alle 121 Stonefieldsblokjes zitten aan mekaar vast.
Menig quilter vindt dat ik ze heel snel gemaakt heb.
Dat is helemaal niet zo,
ik bofte alleen enorm,
omdat Susan Smith, me het patroon, als cadeautje,
begin dit jaar toe stuurde.
De blokjes zijn erg leuk om te maken.
Ze zijn zo vrolijk en lief,
net een kinderprentenboek in quiltformaat.
Bij de laatste rijen kreeg ik een speciale coach toegewezen.
Meneer Foep ging op m'n benen zitten,
met z'n koppie mijn kant op,
en stimuleerde me om door te gaan.
"Kom op, je hoeft nog maar een paar rijtjes".
"Goof, je kunt het".
En dat was ook zo.
Elke avond 11 blokjes aan mekaar zetten,
en dat rijtje dan ook weer aan de quilt top.
Het werd toppie,
zo vonden wij samen,
Meneer Foep & ik en onze vriendjes op Facebook,
die natuurlijk mee keken,...
Maar waarom zo ineens de turbo aangezet, Goof?
Je kunt het toch gewoon op je gemakkie doen?
Klopt helemaal.
Alleen,
meer dan een half jaar geleden hebben Susan & Dorry, m'n buurvrouw(klik),
afgesproken,
dat Susan 'n tweedaagse Stonefieldsworkshop,
in Tilburg komt geven.
En,....
Dorry en ik hebben op onze beurt,
bedacht dat deze speciale workshop dan mooi in mijn woonkamer kan.
En,
dan wil deze Goof toch al die kleine Stonefieldjes af hebben.
Zodat de komende dagen de woonkamer leeg gehaald kan worden,
en alle cursisten op vrijdag en zaterdag,
gezellig,
van Susan les kunnen krijgen.
Ondertussen verwend worden met,
de heerlijke kookkunsten van Dorry,
en,
met een deur verder,
op wel zo'n 5 à 6 stappen loopafstand
't leukste en meest sfeervolle Quiltwinkeltje van Brabant.
Wooh,
wat een vooruitzicht.
Nog 5 nachtjes slapen,...
.JPG)
